Aktywizacja uczniów

Today349
Yesterday618
This week349
This month11855
Total412833

logo-sbp.jpg

Kodeks Szkoły bez Przemocy

Kierujemy się Kodeksem Szkoły bez Przemocy:

  1. Szkoła jest wspólnotą.
    Szkoła dąży do stworzenia wspólnoty wszystkich nauczycieli, uczniów, ich rodziców oraz pracowników niepedagogicznych szkoły, opartej o jasny i przejrzysty system norm.

  2. Wszyscy się szanujemy.
    Wspólnota szkolna buduje klimat bezpieczeństwa, szacunku, otwartego dialogu iporozumienia pomiędzy nauczycielami, pracownikami szkoły, uczniami i rodzicami. Wszyscy uczestnicy społeczności szkolnej szanują siebie nawzajem i nie zachowują się wobec siebie agresywnie.

  3. Wspólnie działamy przeciw przemocy.
    W szkole działa system przeciwdziałania przemocy, który jasno określa: obowiązujące normy, procedury działania i współpracy wszystkich zainteresowanych w zakresie rozwiązywania konfliktów oraz reagowania wobec przejawów agresji i przemocy. Jego zasady obowiązują wszystkich uczestników społeczności szkolnej: nauczycieli, uczniów, pracowników niepedagogicznych oraz wszystkie osoby znajdujące się na terenie szkoły.

  4. Niczego nie ukrywamy.
    Szkoła prowadzi regularną diagnozę problemu przemocy w szkole, a efekty działania systemu przeciwdziałania przemocy podlegają monitoringowi oraz ewaluacji.

  5. Zawsze reagujemy.
    Szkoła reaguje na każdy przejaw agresji i przemocy oraz zapewnia długofalową, odpowiednią pomoc zarówno ofiarom, jak i sprawcom przemocy.

  6. Nauczyciel nie jest sam.
    Szkoła podejmuje działania, by nauczyciele mieli odpowiednią wiedzę i umiejętności z zakresu rozwiązywania konfliktów i radzenia sobie z przejawami agresji iprzemocy.

  7. Uczniowie wiedzą, jak działać.
    Szkoła organizuje uczniom regularne zajęcia profilaktyczne z zakresu umiejętności psychologicznych i społecznych, oraz radzenia sobie z agresją i przemocą.

  8. Rodzice są z nami.
    Aby przeciwdziałać przemocy szkoła współpracuje z rodzicami włączając ich do tworzenia systemu przeciwdziałania przemocy i obejmując działaniami edukacyjnymi.

  9. Mamy sojuszników.
    Szkoła współpracuje ze środowiskiem pozaszkolnym przy podejmowaniu działań profilaktycznych i interwencyjnych dotyczących agresji i przemocy, gdy potrzeby przekraczają możliwości lub kompetencje szkoły.

  10. Nagradzamy dobre przykłady.
    Szkoła promuje wzorce zachowań oparte na poszanowaniu godności każdego człowieka.

Informacje dla rodziców

DROGI RODZICU!

Gdy dowiadujesz się, że Twoje dziecko jest prześladowane w szkole, przeżywasz szok i nie wiesz, co z tym faktem zrobić. Jest Ci trudno w to uwierzyć. Wydaje Ci się, że to Twoja wina i czujesz złość. Pamiętaj jednak, że Twoje dziecko przeżywa to samo i to Ty musisz mu pomóc.

Niektóre dzieci ukrywają swój problem. To nie oznacza, że nie mają do Ciebie zaufania - być może nie chcą Cię zmartwić, albo wstydzą się, że nie potrafią sobie same poradzić i wina tkwi w nich samych. Takie dziecko najczęściej nie lubi szkoły. Rano przed wyjściem skarży się na bóle głowy, gardła, brzucha, na gorączkę. Jeśli zauważysz takie objawy u swojego dziecka, zastanów się, czy powodem nie jest prześladowanie w szkole. Jest wiele sygnałów, które świadczą o tym, że Twoje dziecko może być ofiarą przemocy szkolnej. Obserwuj zachowania dziecka izawsze reaguj, gdy Twoje dziecko:

  • nie chce wychodzić z domu albo wychodzi bardzo późno lub bardzo wcześnie

  • wraca ze szkoły później, okrężną drogą

  • wraca po lekcjach ze zranieniami i siniakami

  • ma podarte ubranie

  • znajdujesz zniszczone podręczniki i przybory szkolne

  • prosi Cię o ponowne kupienie "zgubionych" (zabranych lub ukradzionych) przedmiotów

  • często "gubi" pieniądze i prosi o drobne na "składkę"

  • nie chce brać do szkoły drugiego śniadania albo bierze dużo więcej niż zwykle

  • prosi o "załatwienie" zwolnienia z WF

  • kłóci się ze swoimi przyjaciółmi

  • jest ciche, izoluje się

  • jest agresywne w stosunku do innych domowników, np. rodzeństwa

  • ma gorsze wyniki w nauce

  • opuszcza pojedyncze lekcje lub wagaruje

  • ma problem ze snem lub senne koszmary, płacze w nocy

Jeśli zauważysz u dziecka wyżej wymienione zachowania, porozmawiaj z nim. Zadaj kilka prostych pytań:

  • Co robiło dzisiaj w szkole?

  • Co robiło podczas długiej przerwy?

  • Czy robiło coś, co mu się szczególnie podobało?

  • Czy robiło coś, co mu się nie podobało?

  • Czy jest jakaś lekcja, której nie lubi?

  • Czy jest ktoś w szkole, kogo nie lubi i dlaczego?

  • Czy czeka, aby iść jutro do szkoły?

Co robić?
Najgorsze co możesz zrobić, to zareagować zbyt ostro. Mimo odczuwanej złości staraj się nie zachować agresywnie, nie rozwiązuj sprawy sam np. wymierzając karę sprawcy. Postaraj się nie obwiniać szkoły i nauczycieli. Pamiętaj, że jeśli nie wiedziałeś o prześladowaniu swojego dziecka, szkoła może również nie zdawać sobie z tego sprawy. Poinformuj wychowawcę - to on powinien pokierować dalej sprawą. Możesz także zwrócić się do pedagoga szkolnego.

Jeśli w szkole poinformowano Cię wcześniej, jakie są zasady współpracy zrodzicami w podobnych sytuacjach, postępuj zgodnie z nimi.

Wobec swojego dziecka staraj się zachować tak, aby mu pomóc. Nie obwiniaj go, niezależnie od tego, jak radziło sobie z prześladowaniem. Nie miej do niego pretensji, jeśli nie powiedziało Ci, że jest ofiarą przemocy. Zachęć, aby opowiedziało Ci o wszystkim - pomoże mu to poradzić sobie z napięciem iodreagować trudne emocje. Zapewnij, że zrobisz wszystko, aby mu pomóc i nie dopuścisz do podobnych sytuacji w przyszłości.